సరే ఈ సమాధానం కోసం మీరాలోచిస్తుండండి, ఈలోగా మీ ఆలోచన పదునెక్కడానికి ఒక చిన్న కధ చెబుతాను. మీకు తెలిసిన కధే, అయినా ఎందుకో చెప్పాలని పిస్తున్నది.

ఒక అడవిలో ఒక చెరువున్నదిట. ఆ చెరువులో చేపలు ఆడుతూ పాడుతూ కాలం గడిపేవట.  ఎండాకాలం కూడా ఎండిపోని ఆ చెరువును చూసి ఓ కొంగ రొట్టలేసుకంటూ తన టికానాని అక్కడికి మార్చేసింది.  ఇంకేముంది పొద్దున్నే బ్రేక్ ఫాస్ట్, మధ్యాన్నం లంచి, రాత్రికి డిన్నర్. ఎక్కువ శ్రమ పడకుండా తన బొజ్జ నింపుకోవటం మొదలు పెట్టిందా కొంగ.

రోజురోజు కి తగ్గిపోతున్న తమ చాపల సంఖ్యని చూసి,  ముఖ్యంగా పసి చేపల తరుగుదల చూసి, జరుగుతున్న విషయాన్ని గమనించిన పెద్ద చేపలు, తమ సంతతిని ఆ కొంగ జోలికి పోకుండా కాపలా కాయటం మొదలు పెట్టయట .

కొంగకి రెండు రోజులు ఆహారం దొరకలేదు. ఏమయిందబ్బా, నిన్నటి దాకా నా ముక్కు దగ్గరకొచ్చి నన్ను శ్రమ పెట్టకుండా ఆహారాన్ని అందించిన చేపలు, రెండు రోజులుగా ఒక్కటి కూడా కను చూపు మేరలో కనిపించటంలేదు అంటూ వాపోయింది. కిం కర్తవ్యం అంటూ ఆలోచించిది.

అలా ఆలోచిస్తున్న కొంగ కి పొరపాటున దారి తప్పి వచ్చిన ఓ చిన్నారి చేప పిల్ల కనిపించిది. కొంగ ని చూడగానే అది చలి జ్వరం వచ్చి నట్లు వాణక సాగింది.   వెంటనే కొంగ చేపని పిలిచి ఎందుకు నన్ను చూసి అలా వణికి పోతున్నావు. నేను ఇదివరకిటి కొంగ ని కాదు.  సంన్యాసం తీసుకున్నాను. ఏదో ఆకులు అలములు తప్ప, చేపల జోలికి పోను. నన్ను నమ్ము. రండి, ఈ రోజు నుండి మనం కలసి ఆడుకుం దాము.

కొంగ దగ్గరకి పోయి ప్రాణాలతో తిరిగి వచ్చిన చిన్న చేపని చూసి పెద్ద చాపలు సంతోషించటమే  కాక కొంగ లో దైవత్వాన్ని చూశాయి. ఆ రోజు నుండి నిర్భయంగా కొంగ చుట్టూ దొంగా పోలీస్ ఆట ఆడుకుంటూ కాలం గడప సాగినాయి. కాని దొంగ సన్యాసి కొంగ,  దొంగ చాటుగా  ఒక్కొక్క చాపని కృష్ణార్పణం చేయటం మొదలు పెట్టింది, మిగతా చాపలకి అనుమానం రాకుండా.

ఈ కధంతా మీరెప్పుడో  చడ్డీలు తొడుక్కొని  జీడీలు చీక్కొనే రోజుల్లోనే విన్నారని నాకు తెల్సు. తెల్సినా ఎందుకు చెబుతున్నవంటారా?

గత కొద్ది రోజులుగా  జరుగుతున్న వ్యవహారాలని చూస్తుంటే ఎందుకో ఈ కధ చెప్పాలనిపించింది.  పెద్ద పెద్ద ఫార్మా కంపెనీలకి ఎజమాని, తన ఫాక్టరీలో కార్మికులకు సరిగా వేతనాలివ్వని పెట్టుబడిదారుడు, స్కాట్ లాండో ఎక్కడో ఓ  ఐ లాండు కి అధిపతి ఐన ఓ సన్యాసి, అవినీతికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం చేస్తాదుట. రాజకీయ నాయకులను దగ్గరగా రానివ్వనంటూ హటం వేసిన హజారే, ఆ  సన్యాసికి, రాజకీయ పార్టీ పెడతానంటూ గడ్డం మెలేసే పెద్ద మనిషికి,  పెద్ద పత్తిత్తుల్లా    బి జే  పి వాళ్ళు  కౌగిలించు కుంటున్నా  సమర్ధించటం  చూస్తుంటే ఏమనుకోవాలి.

అదటు వుంచితే ఇక పుట్టపర్తి బాబా సంగతి యేమని చెప్పాలి.  ఓ దేవుడి సన్నిధి లోనే దోపిడీ దారులు రాజ్యమేలారని చెప్పాలా? లేక దేవుడే వారిని పెంచి పోషించారని  చెప్పాలా? అమ్మో ఇలా అంటున్నానేమిటి? నా కళ్ళు పోవు?

ఇవన్నీ చూసినా ప్రజలు దొంగ సన్యాసులని నమ్ముతూనే ఉంటాం మరి. రాజ్యాలనేలే ప్రధానులు మొదలు పెద్ద పదవులెలగ పెడుతున్న వాళ్ళందరూ, పాదాలమీద పడి మరీ సన్యాలుసులకు పాదాభివందనం చేస్తుంటే, పవిత్రమైన పుట్టపర్తి రాగానే విమానంలోనే వినయంగా సాష్టాంగ నమస్కారాలు చేస్తుంటే,  వేలిముద్ర గాళ్ళం, నమ్మక చస్తామా  మరి.

దొంగ తపస్సులు చేసే కొంగలూ వుంటాయి. అటువంటి కొంగలని ఆశ్రయించుకొని మండ్రుగబ్బలు,  నీటి పాములు అవకాశం కోసరం ఆరాట పడుతుంటాయని ఇప్పుడిప్పుడే అర్ధమవుతున్నది. అందుకే అంటున్నా, బాబాలతో  హోషియార్, జాగ్తే రహొ.

==========

బుద్దుడికి కోపం వచ్చిందని అందరూ ఆశ్చర్య పోతున్నారు. ఏం. బుద్ధుడు మనిషి కాదా, ఎప్పుడో ఒకప్పుడు కోపం రాకపోతుందా. అందులో ఇటువంటి సంధి కాలంలో, ఎటు దూకితే ఎమోస్తుందో తెలియక, కరవమంటే కప్పకి, విడవమంటే పాముకి కోపమోచ్చేటట్లుంటే, ఎటూ తేల్చుకోలేని పరిస్థి ఏర్పడితే బుద్దుడి కేకాదు,  పాతిక సంవత్సరాలు ఉప్పుకారం తినని వాళ్ళకైనా రక్తం మరగక మానదు, అవసరమైతే చేయిలేపక మానదు.

అయినా మనది ప్రజా స్వామ్యం కదా. ఎవరికి ఇష్టమోచ్చినట్టు వాళ్ళు ప్రవర్తించే హక్కు ఉండాలని, దాన్ని చట్టరూపంలో చేవాలని నేను బల్ల గుడ్డి మరీ వాదిస్తాను. లేనిచో అనేక అనర్ధాలకు దారితీస్తుంది. రక్త పీడనం పెరగవచ్చు. పక్షవాతం రావచ్చు. కాబట్టి తనలో ఉన్న ఏ ఫీలింగ్ అయినా సత్వరమే బహిర్గతం చేయవచ్చు. నా మాట తప్పంటారా? అయితే స్పెషలిస్టు డాక్టర్ ని అడిగి తెలుసుకోండి, అప్పుడైనా నమ్మకమోస్తుందేమో.

ఈ సందర్భంగా మన పురాణాలనొక పరి పరికించవచ్చు.  మయసభలో అంతమంది ఉన్నారని తెలిసికూడా, దుర్యోదనుడు మానధనుదని తెలిసికూడా, పాంచాలి దుర్యోధనుని అవస్థని చూసి పకపకలాడిందే. అతిధి అని కూడా చూడకుండా తన ఫీలింగ్ ని వెల్లడి చేసిందా లేదా.  కురు సభలో దుర్యోధనుడు, దుశ్శాసనుడు ఆడదాని చూడకుండా తమ ఫీలింగును వెక్కడు చేయటానికి వస్త్రాపహరణం కార్యక్రమాన్ని చేపట్టారాలేదా. అదే కాని చేయకపోతే దుర్యోధనుడు అప్పుడే రక్త పీడనంలో రక్తం కక్కుకొని చచ్చేవాడు. అందులో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు.

రామాయణం తీసుకొంటే రావణాసురుడు తన కోపాన్ని తీర్చుకోవటానికని, దూత అని కూడా లెక్క చేయకుండా హనుమంతుడి తోకకు నిప్పుపెట్టలేదా?  మారుతీ పుత్రుడు మాత్రం తక్కువ తిన్నాడా? రాముడు చూసిరావయ్య అంటే లంకనే కాల్చి వచ్చాడు కదా. ఆ విధంగా హనుమంతుడు తన కోపాన్ని దాచుకోకుండా సిలోనును సత్యనాశనం చేయలేదా?

ఎక్కడకో ఎందుకు. తమిళనాడులో ఎన్నిసార్లు చీరలు దోవతులు లాగేసుకొని తమ ప్రజాస్వామ్య హక్కును వినియోగించుకోలేదు. ప్రపంచంలోనే మా అంత ప్రజాస్వామిక దేశం లేదని చెప్పుకొనే అమెరికాలోకూడా ఇటీవలనే సానేట్లో బెంచీలు కుర్చీలు లేచిన విషయం తెలుసుకదా. వాళ్లనే అనుసరించే మనం అ మాత్రం దమ్మీలు చేయక పొతే  ఒబామా బాధపడదు.

కాకపొతే నాదొక సలహా ఏమిటంటే, ఈ సారి అసెంబ్లీకి పోటీ చేసే వాళ్ళు తప్పకుండా డబ్లు డబ్లు ఎఫ్ పూటీలలో పాల్గొని ఉండాలని, కరాటే, కుంఫు లాంటి విద్యలు కాకపోయినా, కుస్తీ, కర్రసామువంటి విద్య వచ్చిఉందాలని, దీన్ని కనీస అర్హతగా చేర్చాలని ఎన్నికల కమీషన్ కు విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను.

౩౩౩౩

”ఆ! రాసాడ్లే… అయిదు బౌన్దిరీలు, ఆరు సిక్సర్లుగా”.

”అంటే బాగా రాశాడన్న మాట” సంతోషంగా అన్నాడు సుబ్రావ్‌.

”అని ఎవరన్నారు? ఏదో పాసవుతాడులే” అన్నాను నేను.

”మరి మూడు పూలు, ఆరు కాయలు అన్నట్లు చెప్పావేమిట్రా?” అర్థంకానట్లు నా మొహంలోకి చూశాడు.

”ఐదు బౌన్డ్రీలు అంటే ఐదు సబ్జక్టులలో నలభైలు, ఆరు సిక్సర్లంటే ఆరు సబ్జక్ట్లులలో అరవైలు వస్తాయని దాని అర్థం. ఇప్పుడైనా అర్ధమైందా? అన్నాన్నేను.

”అయినా అదేం బాషోరు! క్రికెట్‌ పిచ్చి నీకు కూడా బాగా ముదిరినట్లుందే? అయినా మీ వాడు బాగా చదువుతాడు కదటోరు! మరి అన్ని తక్కువ మార్కులు రావటమేమిటి? చివరలో కాని బాగా చదవలేదా ఏమిటి?” మా వాడి వంక చూస్తూ అడిగాడు సుబ్రావ్‌.

”ఆ చదువా, పాడా. ఐపిఎల్‌ మ్యాచిలని, గుడ్డూ కూసూ అని సంవత్సరం పొడవునా యేవో ఒక ఆటలు జరుగుతుంటాయా, వీళ్లకి మరి చదువెక్కడ ఎక్కుతుంది. మరి నీవే చెప్పు.”

”ప్రస్తుతం అవి ఆటలూ లేవు, అదో వ్యాపార ప్రపంచం అని నీకు తెలుసుకదా. మరి పిల్లలను వాటికి దూరంగా వుంచాలి కదా మరి నీవు.” అన్నాడు సుబ్రావ్‌.

”ఏదో ఆఫీసులో పనిచేసి వచ్చిన తరువాత కొంచెం రిలాక్స్‌గా ఉంటుందని, మ్యాచ్‌ చూస్తూ కూర్చుంటాను. తగుదునమ్మా అని వీళ్లు కూడా కూర్చుంటారు టి.వి చూస్తూ. అయినా అదొకటే కాదు లేవోరు, రోజూ రాత్రి పూట కరెంటు తీసేస్తున్నారా, మరి పిల్లలెలా చదువుకుంటారు చెప్పు.” తన తప్పుని కవర్‌ చేసుకోవటానికి ప్రయత్నించాను.

”నీ తప్పు కప్పి పుచ్చుకోవటానికి, వేరే తప్పులను వెతకటం నీలాంటి వాళ్లకు తగదోరు. అసలు పిల్లల పరీక్షల సమయంలో ఇటువంటి ఆటలకు అనుమతి ఇవ్వటం తప్పే, ఒప్పుకుంటా! కాని అవి వ్యాపార మార్గాలని తెలిసి కూడా, పిల్లల పరీక్షలున్నాయని కూడా లెక్క చేయకుండా, టి.వి పెట్టుకు కూర్చుంటే, వాళ్లు కూడా చూడక మానతారా, మనసును బంధించే శక్తి వాళ్లకెక్కడిది చెప్పు. ప్రభుత్వానికి పిల్లల చదువు గురించి ఎలాను పట్టదు. దేశం అభివృద్ధి చెందాలంటే చదువుకున్న వాళ్లుండేకంటే, వ్యాపారాల ద్వారా డబ్బు మస్తుగా వస్తే అదే చాలు అనుకునే రకం నేటి ప్రభుత్వం. మరి కనీసం మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి కదటోరు!” గీతోపన్యాసంలా గుక్క తిప్పుకోకుండా చెప్పాడు సుబ్రావ్‌.

‘మరి కరెంటు సంగతేమన్టావ్‌!” అంతా నా తప్పన్నట్లుగా చూస్తున్న సుబ్రావ్‌ వంకచూస్తూ.

”ముందరే చెప్పా కదటోరు! పిల్లల చదువుకన్నా, పైసల ఆదానే ప్రభుత్వానికి ముఖ్యమని. ఇంకో తమాషా చెప్తా విను. ఎర్త్‌ అవర్‌ సందర్భంగా ప్రపంచ దేశాలన్నీ ఓ గంట కరెంటు లేకుండా గడిపాయట. మన దేశంలో, ముఖ్యంగా, మన రాష్ట్రంలో కూడా ఘనంగా జరుపుకున్నారట” చెప్పాడు సుబ్రావ్‌.

”నిజమే కదా! ఆ రోజు మనకు కూడా కరెంటు గంట తీసేశారు కదా! దానిలో తమాషా ఏముందో అర్థంకాక అడిగా.

”ఏడిచినట్లుంది నీ తెలివి. ప్రపంచదేశాలలో ఎప్పుడూ కరెంటు తీయటమనేది జరగదు. ఎప్పుడో అమెరికాలో ఒక పూట కరెంటు సమస్య వచ్చిందట, తర్వాత రోజు పేపర్లలో ప్రళయం వచ్చినట్లు ఫ్రంటు పేజీలో వార్త. మరి మన రాష్ట్రంలో రోజూ ఎన్ని ఎర్తు అవర్లు జరుపుకుంటున్నాము. మరి మన సంగతి పేపర్లో వేయరేమి?” అన్నాడు సుబ్రావ్‌.

”ఇంతకీ నీవేమంటావ్‌?”

”నేనేమంటాను? ప్రభుత్వానికి సమస్యల గురించి పట్టదు. లాభమెటుంటే, అది ఆ వైపే మొగ్గు చూపుతుంది. పిల్లల భవిష్యత్తుతో ప్రభుత్వం వ్యాపారం చేస్తున్నది. కనీసం మనలాంటి వాళ్లైనా కొంచెం కళ్లు తెరిస్తే పిల్లల భవిష్యత్తు బాగుపడుతుంది”. అంటూ శలవు తీసుకున్నాడు సుబ్రావ్‌.

xxxxxxxxxxx